Het was alsof het licht uitging! / EEN VERHAAL

Ervaringsverhaal van Samira: "Ik had een burn-out". Dat was de diagnose die Samira te horen kreeg nadat ze met klachten op de EHBO was beland. 

Van de ene op de andere dag kon ik eigenlijk bijna niks meer!!
Samira werkt vanaf haar 23e bij een groot verzekerings- maatschappij . “ Veel reizen, gratis opleiding, mooie auto, prima salaris! Maar wel heel hard werken natuurlijk. Mijn afdeling bestond voor tachtig procent uit jonge gedreven, soms ook gehaaide carrièrestrebers. De juiste telefoon, het juiste pak, de juiste schoenen, en uiteraard de beste auto’s. Het bedrijf waar ik werk cultiveert dit gedrag min of meer. Haal je targets! Presteer je het beste, dan kreeg je de betere lease bakken. Ik heb twee jaar rondgereden in een jeep omdat ik een grote klant binnenhaalde. Ik genoot van de aandacht als het goed ging en ik werkte als een tijger als het leek of ik in de middenmoot terechtkwam.”

“Op mijn 30e werd ik manager. Stoer! Maar ineens ben je geen onderdeel meer van de groep. Je staat er boven en ik miste het ‘onder ons’ gevoel. Bovendien moet je als vrouw toch iets méér presteren als je ‘baas’ bent. Het bleef hard werken. Ik kreeg een relatie met iemand uit het bedrijf. Natuurlijk werd er gekletst, maar daar trok ik me niets van aan. Ik kreeg na anderhalf jaar wéér promotie en werd manager. Qua werk werd het iets rustiger. Ik hoefde geen zakenreizen meer te doen en was iets vaker thuis. Waar het precies mis ging weet ik eigenlijk niet. Ik merkte wel dat ik afspraken met vriendinnen als verplichting ging voelen. Ik was moe en zat soms liever op de bank. Maar goed, we zijn toch sterk en je kunt niet zomaar je afspraken afzeggen, dus ik ging wel altijd. 

Het was alsof het licht uitging!
Ik stapte op een ochtend in mijn auto om naar werk te gaan. Alles was wazig, ik dacht eerst dat ik vergeten was mijn lenzen in te doen. Dat was niet zo. Ik durfde niet te rijden ...en toch deed ik het , want ik moet op werk zijn. Pas na een paar dagen was het helemaal weg. Tot die ene dag.. ik had een belangrijke vergadering en mijn baas had met klem gevraagd of ik aanwezig kon zijn. Natuurlijk zou ik er zijn! Ik stapte in de auto en het was alsof het licht uitging. Ik zag niets meer. Alleen verschil tussen licht en donker. Ik was doodsbang. Gelukkig was ik nog niet weggereden en zoals ieder ochtend staat mijn partner voor de raam om te wuiven...hij zag dat ik instortte en heeft  me naar de eerste hulp gebracht.”

“Pas in de middag waren we weer thuis. ‘Stress’ was het antwoord van de arts. Woest was ik, wat wist hij van mijn leven?!..ik eb het toch goed ik zou zelfs blij moeten zijn met wat ik allemaal heb bereikt. Mijn moeder kwam langs en zij suggereerde voorzichtig dat de arts misschien gelijk had. Volgens haar ‘moest ik teveel van mezelf: te veel werken, te veel sociale verplichtingen, perfect opgeruimd huis, dat kon niet allemaal tegelijk’. Ik schreeuwde naar haar. Wat een onzin! Maar ineens brak ik. Ik schreeuwde naar mijn eigen moeder! Ik heb gehuild als een kind. Daarna sliep ik als een blok. Ik dacht dat ik het ergste had gehad. Maar toen ik wakker werd, was het wéér grijs en wazig voor mijn ogen. Ik schrok me kapot.

Pas veel later werd door een psycholoog de term burn-out genoemd.  Maar je kunt niet burn-out raken als je van je werk houdt, toch?
Later bleek ook dat het niet alleen aan mijn werk lag. En beter worden was een lang proces. Ik móest me ziek melden. Daar had ik moeite mee. Ik was nóóit ziek, stond altijd paraat. Ik kwam via de werkgever terecht bij een bedrijfspsycholoog. Dat bleek een geschikte vent. Iemand uit het vak. Ik heb ruim zes weken thuis gezeten. De eerste drie weken heb ik super veel geslapen. Ik sliep rustig veertien uur. En de volgende nacht weer. Overdag moest ik van de psycholoog ook bewegen. Wandelen of fietsen. Fietsen lukte niet meteen want ik zag nog steeds wazig. Maar wandelen, zeker in de natuur, dat kon ik uren. Later ben ik gaan sporten. Dat was nieuw voor me, daar had ik nooit tijd voor. 

Een avond met vriendinnen zag ik vroeger als ontspanning. Maar de laatste periode was ik afspraken als een soort last gaan zien. Ik moest leren om af en toe nee te zeggen. Om een avond op de bank te zitten. Ik kreeg allerlei opdrachten mee naar huis waarbij ik bijvoorbeeld moest opschrijven wat mijn ‘rustgevers’ zijn. Ik wist dat dus echt niet! Vrij snel ben ik weer gaan werken, eerst een paar uur, op arbeidstherapeutische basis, later parttime. Ik heb ook daar moeten leren waar mijn grenzen liggen. Dus geen werk erbij als je het al vreselijk druk hebt. Het verbaasde me dat mijn baas dat prima vond, als ik een keer ‘nee’ zei. Hij leek het wel te begrijpen. Later hoorde ik dat hij zelf ook ooit overspannen was geweest. 

“Ik werk inmiddels drie dagen in de week. Ik sport twee keer in de week. Ook daar moet ik wel mijn grens leren kennen!I
k heb geleerd om die tijd voor mijzelf te maken. Want voorheen nam ik niet genoeg tijd voor mezelf. Ik was zo ver dat ik niet meer staand kon douchen en of huishoudelijke taken uitvoeren...gelukkig had ik enorm steun van mijn partner. Voor mijn gevoel / beleving was mijn batterij op!!

Nu ben ik zelfbewuster geworden en op het werk nemen ze me serieuzer. Tegen vriendinnen vertel ik nu of een afspraak wel of niet uit komt. Ook ga ik niet altijd meer stappen, maar nodig ik mensen bij ons thuis uit. Ik heb veel moeite moeten doen om er bovenop te komen. Maar nu kan ik zeggen, ik heb veel geleerd. Ik moest vroeger vooral heel veel van mezelf, nu blijkt dat een pas op de plaats helemaal niet nadelig hoeft te zijn.”
  
JIJ OP ARTWORKBYSARA.NL?
Heb jij ook nare ervaringen gehad? of maak jij iets bijzonders mee en wil je daarover vertellen? STUUR DAN EEN BERICHTJE en deel het met ons mee? 
magazine@artworkbysara.nl  
artworkbysara@outlook.com  








Versace werd in 1978 opgericht door Gianni Versace, één van de begaafdste modeontwerpers van de afgelopen decennia. Versace is één van de belangrijkste internationale modehuizen en een wereldwijd symbool van Italiaanse luxe. Tot zijn collectie behoren de prêt-à-porter, juwelen, accessoires en meubilair. De parfums sluiten naadloos aan bij het luxe en stijlvolle imago dat zo typisch is voor Versace. Vandaag de dag schittert menig celebrity op de rode loper in creaties van Donatella Versace.€ 58,02 / IciParisXL


Populaire posts